'Wijs is hij die het leven eentonig maakt, want dan heeft elk klein voorval het voorrecht een wonder te zijn.' (Pessoa, Boek der Rusteloosheid). Vind jij wandelen eentonig? Wanna try-out with me? Walk with simon

woensdag 11 juli 2018

Een oude nieuwe weg vinden

Ik zit op een bankje, net even van de Camino af. In Riego de Ambros, in het bergachtige gebied net voor Ponferrada. De bar die ik hier weet is dicht, en ik denk wat na over wat te doen. Een auto parkeert naast mij. Twee mannen stappen uit. Meteen is er een plezierig gesprek. 
Chema en Manuel wachten op hun groep kinderen. Ze gaan via een oude route naar Molaniseca lopen, ook mijn doel van vandaag. Ik ben een en al oor. We praten over de Camino. Dan komt de groep er aan, en Chema nodigt me uit met hen mee te lopen. Maar eerst dien ik de groep toestemming te vragen. Die ze geven. 

Een half overwoekerd pad leidt ons het dorp uit. De kinderen lopen snel, vaak zijn ze uit het zicht. Chema stopt nu en dan om uitleg te geven over de natuur. Ik merk al gauw dat deze groep van 23 kinderen, in de leeftijd van 7 tot 17, een pad loopt dat is bedoeld om over zichzelf te leren. Vol rituelen en met veel aandacht voor iedereen in de groep.





Het is een prachtige, stille, afgelegen vallei. En opeens mis ik iets. Impulsief vraag ik de kinderen stil te zijn en te luisteren. En dan... horen we het ruisende water van een beek vlakbij. De wind in de bomen. De uitbundige vogelzang. Chema neemt het over en laat hen in stilte verder lopen. 

In de rustige vallei naderen we een overhangende rots. Om de beurt staan we op de rots, kijken over de omringende groene bossen en schreeuwen onze positieve boodschap de diepte in. Vanuit een diep gevoel hier te behoren hoef ik niet na te denken over mijn woorden: 'Ik ben gelukkig en dit is wat ik wil.'




Chema vertelt over de indrukwekkende geschiedenis van deze route. Het pad werd al gebruikt door Kelten en Romeinen, en in de Middeleeuwen werden twee bruggen gebouwd voor de pelgrimage naar Santiago en voor de handel. De bisschop besloot de pelgrimsweg te verleggen naar waar de huidige Camino loopt, toen de streek door roversbenden te gevaarlijk werd. Het pad is steil en soms gevaarlijk. We komen geen andere wandelaars tegen. 

De route leidt ons naar de oude kerk van Molaniseca. We zwemmen in de koude rivier om lekker af te koelen. Ik vraag Chema of ik mee kan naar hun kamp in een dorpje in de bergen. Eeerst weigert hij, later is het toch: ja. Dus we rijden het stadje uit de bergen in. Het mooie oude stenen huis staat in Espinosa de Compludo. 

De volgende dag weer een bijzondere wandeling. Onze bestemming is het volgende dorp, San Cristóbal de Valdueza, waar een oude tempelierskapel staat, en de tejo milenario, een taxus van bijna 1250 jaar oud. We mediteren onder deze indrukwekkende boom en omhelzen de boom gezamenlijk. Ik voel tijdens deze intense, stille momenten iets oerouds om me heen. 

Ik vertel Chema en Manuel over mijn werk met jonge mensen in mijn land voor Achter de Regenboog. Een glimlach van herkenning. Een gevoel van bestemming. De kinderen in deze groep komen uit heel Spanje, en sommige uit het buitenland. De meesten kennen elkaar van een eerder kamp. Sommigen komen met, sommige zonder problemen of een geschiedenis. Maar allemaal, zelfs de zevenjarigen, hebben geen probleem te vertellen over hun gevoelens. Het verrast me hoe gemakkelijk ze thema's begrijpen als 'het innerlijk kind', waar gewoonlijk vooral volwassenen zich mee bezig houden. Ze delen rituelen, zeggen hun dagelijkse spreuken, en alles is gediscplineerd en goed georganiseerd. En ze zeggen waar het op staat, als dat nodig is. Zoals wanneer een van de jonge assistenten eerder wordt weggezonden; hij is nog niet op de juiste manier klaar voor zijn taak. 

Ik voel me diep dankbaar voor deze dagen vol plezier, leermomenten en liefde. Als afscheidsritueel zing ik voor de groep het Ave Maria. Marco (11): 'Simon, je raakte mijn hart.'




Ave. Aves. Vleugels. Veren. Destino. 






zaterdag 7 juli 2018

De Portugese kustroute: zo mooi!


Van 6 tot 20 juni liep ik met een kleine groep de Camino Portugues de la Costa - de kustroute van Porto naar Santiago. Na 9 juli, als ik terug ben uit Spanje, meer hierover op mijn website en blog. Eerder liep ik hier in augustus 2015, omdat ik een rustige weg wilde en een milde temperatuur. Het bleek een goede keuze. De route is veel minder belopen dan de Camino Portugues door het binnenland via Tui. De oceaan zorgt voor milde temperaturen en vaak een heerlijke bries.

Volgend jaar juni en /of augustus nieuwe reizen op deze route. En vanaf augustus dit jaar bied ik een actuele routebeschrijving te koop aan voor de individuele reiziger. Kijk voor alle info op mijn website.

Hoewel het kustgebied soms erg vol en druk is, zijn de wandelpaden prettig en is er voldoende onderdak. De wandelaar profiteert van het massatoerisme door de eindeloze - zeer aangename- houten wandelpaden door de duinen.
Je maakt van dichtbij het strandleven mee, de vissers, mooie natuur, levendige steden en dorpen, en natuurlijk de altijd veranderlijke machtige oceaan.
Weer viel me het verschil op tussen de Camino Frances en andere Camino's: de kustweg geeft je meer het gevoel door een land te lopen dan een pelgrimsweg te gaan. Natuurlijk komen je onderweg en in de herbergen andere pelgrims tegen. En je kunt veel zien en lezen over de rijke historie van deze Camino, vooral in de kerken. Maar de impact van de Camino Portugues is niet vergelijkbaar met de dominante aanwezigheid van de Camino Frances in de streken waar deze door loopt.

Baiona, Spanje

Ik liep ook twee dagen op de Variante Espiritual - zie het volgende artikel- tussen Pontevedra en Padron.
Een kleurrijk deel van het strandleven vormen de talloze schoolklassen die een dagje strand doen. Alles is perfect georganiseerd met tenten, eten, en uiteraard allemaal een herkenbaar petje of t-shirt

Zomerstrandbibliotheek. Portugal. Land van lezers.

zaterdag 13 januari 2018

Inside out


Laat de stilte je raken. Ga mee op reis. Samen, en soms op jezelf.
Je wilt in Spanje lopen, naar het westen, richting Santiago. Maar waar komen we aan? 
Feitelijk… gaan we onze weg andersom lopen. Meer naar onszelf.
In onze westerse wereld hebben we altijd een doel om te halen, een pad. We kijken op de klok, we denken aan de toekomst. Als een tijdlijn. Wat als je dit loslaat, je op de oosterse rijkdom richt.. het ritme van de natuur en de seizoenen, van je wensen, van wat je echt nodig hebt, de rituele weg-zonder-eind
We gaan zwerven. En ons verwonderen over alles wat we zien. Heb je thuis niet al genoeg schema’s en to-do-lijstjes?
Lao-Tze schreef: 'Een goede reiziger heeft geen vastomlijnde plannen en neemt zich niet voor aan te komen.'



Deze timeout is een gift aan jezelf.
Camino Frances: boeking open voor 23 april - 7 mei 2019.



dinsdag 9 januari 2018

Water, stenen en geheim agenten







La Ruta de la Piedra y del Agua - de weg van steen en water - is zeker een van de mooiste wandelingen die ik ooit gemaakt heb, op de Camino of elders. Het eerste deel is een onbedorven wildernis; een wilde stroom met vele oude watermolens, verweerd en bedolven onder het groen. De meeste daken zijn verdwenen, maar de molenstenen nog aanwezig. Ook het wandelpad is groen en gaat op in het geheel. Vernuftige constructies zorgen voor voldoende verval en waterkracht, soms is een serie molentjes achter elkaar gebouwd.

Enkele kilometers stroomafwaarts is meer beschaving: een nieuwer pad met verlichting voor de avond, een café, een parkeerplaats. Mountainbikers kunnen weer op het pad. Een toch wat onheilspellend bord kondigt aan dat de Europese Unie de restauratie ondersteunt. Wat gaat er dan gebeuren, hoe netjes wordt het allemaal? Hopelijk wordt de balans hier goed bewaard tussen restauratie en dingen laten zoals ze al eeuwen zijn.

Een schitterende wandeling van 7,5 kilometer, die op deze ene dag bijzonder eindigde met een speciale gast op ons terras. Ik merkte al wat ongebruikelijke activiteit- militaire motorrijders, veel politie op de weg. Joggers die geen joggers waren, die grote kerels die in oortjes praatten. Het bleek dat de Spaanse premier, Mariano Rajoy ook aan de wandel was langs een deel van de route, en nu aan de tafel naast me zat met een drankje. Pontevedra is zijn geboortestreek. Aardige man, die zeer voorkomend groette toen hij vertrok.

Deze Ruta maakt deel uit van de Variante Espiritual, een nieuwe alternatieve route voor een deel van de Portugese weg tussen Pontevedra en Padron. Twee prachtige, stille wandeldagen. Vooral de tweede dag met het net beschreven deel en een pad langs de rivier de Arousa is geweldig. Er zijn twee eenvoudige gemeentelijke albergues met twee zeer behulpzame hospitaleros. In 2014 liepen slechts 400 pelgrims deze route. De laatste dag kan als boottocht worden gedaan naar Padron. Verdere details, informatie en achtergrond:  Variante Espiritual

Ria de Arousa




maandag 8 januari 2018

Schatten van de Camino


Een oud verlaten huis naast de kerk. De deur was open. Binnen was bijna alles overwoekerd en kapot. Tussen de troep een oud kastje. Met grote stapels oude religieuze tijdschriften. De oudste die ik tegenkwam was gedrukt in Madrid, in 1899. Een mooie ontdekking in Iria Flavia, waar alles wel oud lijkt te zijn, en toch nog ouder.




Ik maakte een schets van het graf van Camilo Jose Cela, de beroemde schrijver uit Galicië, geboren in Padron. Hij schreef onder andere Joden. moren en christenen, een prachtige bundel met Spaanse reisverhalen.


Hij ligt begraven naast de kerk Santa Maria de Iria, die wordt omringd door oude grafstenen en tombes. Het herbergt ook een necropolis van de Sueven (6e eeuw na Chr.).

dinsdag 24 oktober 2017

You never walk alone



Bernadette Aleida Ellen Yolanda Willem Agaath Ina Oscar Nellie Charlotte Margreet Jos Simon Mirjam Arto Irene Kerstin Rita Marko Bert Rene Irene
een vriend  
mensen om me heen die het nodig hebben
alle dieren die het nodig hebben


In de oeroude kerk van Rabanal del Camino vond ik de juiste plek om mijn 25 kaarsjes te branden en de namen hardop uit te spreken. Een mooi moment van verbinding. 
Als altijd bracht ook deze reis op de Camino me weer vele momenten van ontroering. Bijna 1.200 jaar wordt deze weg al gelopen. Dat voel je, dat ervaar je. Wees welkom om komend jaar met me mee te lopen. 1/2 april, begin juni en 1/2 september. Kijk op mijn site voor alle info.










zaterdag 23 september 2017

Grand Tour into the light of Spain


Gisteren, na weer eens bijna omver gelopen te zijn in een drukke supermarkt, zei ik tegen een vriend: Fijn weer een aantal weken in een beschaafd land te kunnen reizen... kortom, ik vertrek donderdag naar Spanje om mijn reizen van volgend jaar voor te bereiden. Heel veel zin in.
Ik heb een afspraak met een prof in Santiago, ze kan me vanalles over de geschiedenis van de Camino vertellen. En verblijf een tijdje in het retraitecentrum dat ik in de reizen wil opnemen. En ik loop nog eens weer de route die ik voor jullie ga uitzetten op de Camino Frances. Wanderwithsimon.


"Het is niet het zoeken naar de schat van je eigen legende, het is dat je die ook moet willen lèven". Into the light of Spain.