'Wijs is hij die het leven eentonig maakt, want dan heeft elk klein voorval het voorrecht een wonder te zijn.' (Pessoa, Boek der Rusteloosheid). Vind jij wandelen eentonig? Wanna try-out with me? Walk with simon

vrijdag 21 juni 2019

Vertraging


Annemiek Leclaire schreef voor het Flow Zomerboek een prachtig artikel over wandelen. We hadden er een mooi telefoongesprek over. Ze schrijft ook mooi over de tegenstelling tussen wat zwerven en routes volgen. Het lijkt een tegenstelling, maar juist het volgen van de pijlen biedt je de ruimte alles los te laten en vrij met je gedachten te kunnen zwieren. 


Dit is mijn bijdrage:

Vertraging
’Mensen die pelgrimstochten lopen doen dat vaak op scheidingsmomenten, na het verlies van een relatie, een persoon, of een baan,’ zegt langeafstandswandelaar Simon Wijma. Hij wandelt voor zijn plezier en ook professioneel: hij neemt mensen mee op wandeltochten door Nederland en Spanje. Een paar jaar geleden bracht een pelgrimage hem het inzicht dat hij zijn baan moest opgeven, sindsdien werkt hij voor zichzelf. "Voor sommigen is het vooral een sportieve prestatie, voor mij niet. Het is fijn dat je fit wordt, overtollige kilo’s verliest, maar het gaat om vertraging. Ik ben de late vertrekker, ik doe mooie plekjes aan, ga lekker zwemmen onderweg, zoek ter plekke een herberg."
De hoogvlaktes, de wijngebieden, vanaf grote hoogte beneden de Camino zien kronkelen en het stof zien opdwarrelen, de unieke stilte: Wijma heeft zoveel mooie herinneringen aan zijn tochten. Neem de jonge Amerikaanse vrouw die hij en zijn vrienden in de bergen van Spanje aantroffen: "Een zielig hoopje langs de weg. Tranen, blaren, pijn, wanhoop. Haar vriend was doodgegaan, en met een nieuwe liefde wilde het niet lukken." Wijma en zijn vrienden namen haar op sleeptouw. Ze liep 17 dagen mee, "en kwam langzaam weer terug op aarde." Onlangs kreeg Wijma een berichtje van de andere kant van de oceaan. "Er was iets in die cirkel van leven en dood gedwarreld. Ze was moeder geworden."

Geen opmerkingen:

Een reactie posten