'Wijs is hij die het leven eentonig maakt, want dan heeft elk klein voorval het voorrecht een wonder te zijn.' (Pessoa, Boek der Rusteloosheid). Vind jij wandelen eentonig? Wanna try-out with me? Walk with simon

zondag 14 juli 2013

Wandelen in Spanje

In Tama, een dorpje in de Picos de Europa, spreek ik een vrouw uit Madrid. Ze is met haar gezin een paar dagen de hitte ontvlucht en bezoekt een nicht die in de bergen woont. Ik praat wat met haar zesjarige zoontje, die erg trots is dat hij me wat vragen kan stellen in het Engels. Ik vertel hem ook wat in het Spaans. En hij reageert exact hetzelfde als een ander Spaans jochie in een ander Spaans dorp, vanmorgen. Hij vraagt zich verbaasd af waarom ik Spaans spreek. Het past niet in de logica van een zesjarige.
Zijn moeder vertelt me dat haar generatie geen fatsoenlijk Engels spreekt. Tijdens de lange jaren van de dictatuur werd het als overbodig beschouwd dat mensen Engels leerden. Franco had het niet zo op buitenlandse invloeden. "Wij Spanjaarden draaien Europa nog steeds de rug toe", zegt ze. Ik kon haar slechts mijn ervaringen melden van vele bezoeken aan Spanje: Je hebt niet vaak 'echt' contact, maar ik vind het makkelijker dan bij de Fransen bijvoorbeeld.



Straatleven in Santander
Spanjaarden neigen ernaar ieder zijn eigen weg te laten gaan, wat voor bezoekers best plezierig is. Soms kan het ook contact in de weg staan. Een mooi voorbeeld vanmorgen. Ik loop het bergdorpje Lebena binnen. Ik vraag een man naar de bar en de winkel, want er was mij verzekerd in het vorige dorp dat die hier te vinden waren. Maar er is niets in het dorp. De man, die mijn teleurstelling opmerkt -een halve dag lopen zonder eten en drinken in het vooruitzicht - biedt me een blikje cola aan. Maar laat het me wel staand opdrinken buiten het gesloten hek, terwijl de familie in de tuin zit.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten